Hoi, ik ben Unique. Zo uniek als mijn naam en mijn vlekjes is ook het verhaal van hoe ik hier terecht ben gekomen.

Ik was in mijn rug gebeten door een hond en daardoor was deze op twee plaatsen gebroken. Ik kon daardoor mijn achterpoten niet meer gebruiken. Gelukkig heeft de dierenambulance mij opgehaald en heb ik de juiste zorg gekregen. 6 weken heb ik in een bench moeten blijven zodat mijn rug weer sterk genoeg was om rond te kunnen rennen. Als je me nu ziet kun je bijna niet meer zien dat ik ooit zo hulpeloos was.

In die tijd heb ik in het gastgezin geleerd dat mensen best ok zijn, me vermaakt met spelletjes op de tablet, muisjes overgooien met de vrouw en natuurlijk lekkere hapjes eten.

Ik ben nog best wel voorzichtig met nieuwe mensen en heb wel tijd van je nodig om aan je te wennen, maar in het gastgezin groei ik elke dag qua zelfvertrouwen.

Nu ik helemaal hersteld ben volgens de dierenarts mag ik door het hele huis rondrennen, en wat is dat fijn! De gekste capriolen mag ik weer uithalen en ik loop de hele dag achter de kinderen aan als ik wakker ben om te zien of er wat te spelen is.

Ik kan heel hard knorren, want ik breng spinnen naar een volgend niveau. Als ik speel of knuffel staat mijn motortje aan.

Ik ben niet echt een op-schoot-poes nog, maar wel een naast-je-poes en ben altijd in de buurt als je wat aan het doen bent. Want ooooh wat ben ik nieuwsgierig!

Er is alleen een aandachtspuntje: Ik wil zo graag spelen dat ik mensen als katten behandel. Handen en tenen moeten het dan ontgelden. Een huis zonder andere (speelse) kat en jonge kinderen is voor mij daarom niet echt een optie.

Hier in het gastgezin is geen hond dus we weten nog niet hoe ik daar op reageer.